Łzy 1

Dziś dzień był mało pogodny,
nazwałbym go raczej mglistym.
A deszczu krople jak łezki
lśniły na gałęziach drzewa.

Tamte łzy spadły z mych oczu,
gdy serce się rozżaliło,
za mym Kochaniem najdroższym,
po którym tak płaczę co dzień.

Patrząc na zdjęcia na ścianie,
łzy ciągle stają mi w oczach;
A serce ściśnięte żalem
tęskni za Tobą Kochana.

I znowu pyta mnie Jezus,
czego bym dziś chciał od Niego?
Ja nie wiem, o co Go prosić,
bo przecież nie o mą Lubą.

Proszę, więc dobry Jezusie,
wskaż ścieżkę życia właściwą,
bym nie tłukł się po bezdrożach,
darmo wypłakując oczy.

Warszawa; 19-20 listopada 2006

Boże łzy

Jesienny deszcz nie leje,
jesienny deszczyk siąpi;
Kroplami drzewa zdobi –
jak łzami; Bożymi łzami?

Kropelki na gałęziach,
jak diamenciki błyszczą,
albo jak czeskie szkiełka
I tylko kapią jak łezki.

Gołych gałęzi dużo,
a liści już malutko,
wciąż jeszcze kolorowe,
zwłaszcza gdy słońce błyśnie.

Krople jak łzy dziewczyny,
którą skrzywdzili chłopcy.
Niebo zasnute chmurami,
na marach leży dziewczyna.

Dlaczego ją chłopcy skrzywdzili?
Dlaczego nikt jej nie pomógł?
Tylko jesienny deszcz płakał;
Czyżby to łzy Twe Boże?

Warszawa; 6 listopada 2006

Wiara

Jak Dawid świątynię Bogu,
a Hiob ofiarę za dzieci;
Tak ja w mojej niewierze,
wzywam spokoju dla Ciebie.

Chryste, przymnóż mi wiary,
daj pełnię zaufania,
boś Ty, w ofierze Krzyżowej,
wypełnił Boże zamiary.

Dlaczego wciąż na nowo
próbuję siłami własnymi,
zdobywać niebo dla Ciebie,
gdy ono otwarte dla świata?

Dlaczego, dlaczego, dlaczego?
Pytanie to wciąż powraca;
Tam gdzieś w głębinach mej duszy,
brak pełni zaufania.

Panie, przymnóż nam Wiary;
Wierzymy przecież w Twą Miłość.
Daj jeszcze pełnię ufności,
i wzmocnij w nas Nadzieję.

Warszawa; 24 sierpnia 2006